رابطه توجه انتخابی با سازگاری اجتماعی در دانش آموزان ابتدایی دارای بیش فعالی

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه توجه انتخابی با سازگاری اجتماعی در دانش آموزان ابتدایی دارای اختلال بیش فعالی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان مدارس اصفهان در سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند، روش نمونه گیری در این تحقیق با توجه به گستردگی جامعه، نمونه گیری تصادفی طبقه ای مبتنی بر سهم جامعه در هر مدرسه بود که حجم نمونه تعداد ۶۰ نفر انتخاب گردید. همچنین برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های توجه انتخابی و سازگاری اجتماعی به کار برده شد. داده های پژوهش با استفاده از بسته آماری برای علوم اجتماعی نسخه ۲۶ در سطح توصیفی و استنباطی تحلیل شده است. نتایج پژوهش نتایج حاکی از این وجود رابطه توجه انتخابی با سازگاری اجتماعی در دانش آموزان ابتدایی دارای بیش فعالی بود و با توجه به یافته های پژوهش بین توجه انتخابی با سازگاری اجتماعی در دانش آموزان ابتدایی دارای بیش فعالی رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد. (۰۵/۰p≤)، به این معنا که هرچه سطح توجه انتخابی بالاتر باشد، سازگاری اجتماعی نیز در سطح مطلوب تری قرار دارند

کلیدواژه ها:

توجه انتخابی ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان