اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر احساس تنهایی و استحکام ایگو در دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر احساس تنهایی و استحکام ایگو در دانش آموزان میباشد. مطالعه حاضر از نوع هدف کاربردی و جزء دسته پژوهش های تجربی از نوع نیمه آزمایشی است. همچنین روش پژوهش حاضر نیز از نوع پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر تمام دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر مشهد می باشد که بر اساس ماهیت پژوهش نمونه ای مشتمل بر ۱۵ نفر برای گروه آزمایش و ۱۵ نفر برای گروه کنترل با استفاده از روش نمونه گیری داوطلبانه برای این پژوهش انتخاب و پرسشنامه های پژوهش را تکمیل کردند. در نهایت تجزیه و تحلیل یافته های پژوهش با استفاده از نرم افزار spss۲۷ نشان داد درمان مبتنی بر شفقت بر کاهش احساس تنهایی و افزایش استحکام ایگو در دانش آموزان تاثیر مثبت دارد (۰۵/۰>P)

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر شفقت ، احساس تنهایی ، استحکام ایگو