مدیریت استعدادها در صنعت بیمه

صنعت بیمه در جهان امروز دیگر صرفا یک نهاد خدمات مالی نیست، بلکه بخشی از نظام مدیریت ریسک ملی و عامل اصلی ثبات اقتصادی محسوب می شود. این صنعت در دهه اخیر با موجی از تغییرات فنی، دیجیتالی، اجتماعی و رفتاری روبه رو شده است؛ تغییراتی که ماهیت مشاغل بیمه ای، الگوهای جذب و نگهداشت نیرو و الزامات تخصصی کارکنان را دگرگون ساخته است. در چنین محیطی، سرمایه انسانی و به ویژه « استعدادهای کلیدی» به عنوان منبع اصلی مزیت رقابتی پایدار شناخته می شوند.مدیریت استعدادها، فراتر از مفهوم سنتی منابع انسانی، مجموعه ای نظام مند از فرایندهای جذب، پرورش، پاداش دهی، حفظ و جانشین پروری نیروهای توانمند است که با اهداف کلان سازمانی هم سویی دارد. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی کاربردی، نقش مدیریت استعداد در صنعت بیمه را بررسی کرده و چالش های موجود در ساختار منابع انسانی شرکت های بیمه ایرانی را شناسایی می کند. یافته ها نشان می دهد که ضعف در نظام جانشین پروری، بی توجهی به انگیزه نسل جوان، فقدان مدل های توسعه شغلی، و ناتوانی در بهره گیری از فناوری های نوین منابع انسانی (HR Tech) از موانع اصلی توسعه استعداد در این صنعت است.به منظور رفع این مشکلات، پژوهش مدل پیشنهادی پنج لایه ای شامل برنامه ریزی استراتژیک منابع انسانی، شناسایی استعدادهای کلیدی، توسعه شایستگی های فنی و رفتاری، نظام انگیزشی و نگهداشت، و ایجاد فرهنگ یادگیری سازمانی را معرفی می کند. این مدل زمینه ساز عبور صنعت بیمه از رویکرد سنتی به سمت نظام دانشی و چابک خواهد بود. در نهایت، مقاله نتیجه می گیرد که مدیریت استعدادها نه یک راهکار کوتاه مدت، بلکه ضرورتی بنیادین برای بقا، رشد و نوآوری پایدار صنعت بیمه در عصر تحول دیجیتال است.بحران، سعی دارد مدلی کارآمد برای قضاوت منصفانه و رفتار حرفه ای ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

بیمه ، قرارداد ، مدیریت استعداد