تاثیر دستیارهای هوش مصنوعی مولد بر ارزیابی خلاقیت دانش آموزان: گذار از تقلب به هم آفرینی

گسترش روزافزون دستیارهای هوش مصنوعی مولد در محیط های آموزشی، چالش ها و فرصت های بی سابقه ای را برای نظام های یادگیری به همراه داشته است. یکی از مهم ترین این چالش ها، نحوه ارزیابی خلاقیت دانش آموزان در دورانی است که ماشین ها قادر به تولید محتوای متنی، تصویری و ایده پردازی با کیفیتی نزدیک به انسان هستند. این مقاله به بررسی گذار پارادایمی از نگاه سنتی به استفاده از هوش مصنوعی (به عنوان تقلب) به رویکردی نوین (به عنوان هم آفرینی) می پردازد. با مرور ادبیات پژوهشی و تحلیل چارچوب های آموزشی، نشان داده می شود که ارزیابی خلاقیت باید از تمرکز صرف بر «محصول نهایی» به سمت ارزیابی «فرآیند ایده پردازی، تعامل با هوش مصنوعی و تفکر انتقادی» حرکت کند. نتایج این بررسی نشان می دهد که ادغام اصولی هوش مصنوعی در کلاس درس نیازمند بازتعریف نقش معلم، تدوین معیارهای جدید ارزیابی و آموزش سواد هوش مصنوعی به دانش آموزان است تا از این طریق، توانمندی های شناختی و خلاقانه آنان در هم افزایی با ماشین ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی مولد ، خلاقیت دانش آموزان ، هم آفرینی ، ارزیابی آموزشی ، تقلب تحصیلی ، فناوری در آموزش.