آموزش خانواده در زمینه تربیت دیجیتال دانش آموزان

گسترش فناوری های دیجیتال و دسترسی روزافزون کودکان و نوجوانان به اینترنت، شبکه های اجتماعی و ابزارهای هوشمند، ضرورت توجه به مفهوم «تربیت دیجیتال» را بیش از پیش آشکار کرده است. تربیت دیجیتال به مجموعه ای از مهارت ها، ارزش ها و نگرش هایی اشاره دارد که به دانش آموزان کمک می کند تا از فناوری به صورت ایمن، مسئولانه و آگاهانه استفاده کنند (Livingstone & Helsper, ۲۰۰۸). در این میان خانواده ها نقش محوری در شکل گیری رفتارهای دیجیتال فرزندان دارند، زیرا نخستین محیط اجتماعی و تربیتی کودک محسوب می شوند (Haddon, ۲۰۱۵). پژوهش ها نشان می دهد نظارت آگاهانه والدین، آموزش سواد رسانه ای و ایجاد گفت وگوی سازنده درباره فضای مجازی می تواند خطرات اینترنتی مانند اعتیاد به شبکه های اجتماعی، آزار سایبری و مواجهه با محتوای نامناسب را کاهش دهد (UNICEF, ۲۰۲۰). از سوی دیگر، فقدان آگاهی والدین درباره فناوری های نوین ممکن است موجب شکاف دیجیتال میان نسل ها شود. هدف این مقاله تحلیل نقش آموزش خانواده در تربیت دیجیتال دانش آموزان، بررسی راهکارهای تربیتی، چالش های موجود و مرور پیشینه پژوهش در این حوزه است. نتایج نشان می دهد که ارتقای سواد دیجیتال والدین و همکاری میان خانواده و مدرسه می تواند نقش مهمی در شکل گیری رفتار مسئولانه دانش آموزان در فضای مجازی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

تربیت دیجیتال ، سواد رسانه ای ، آموزش خانواده ، فضای مجازی ، دانش آموزان ، امنیت دیجیتال