تاثیر فناوری اطلاعات بر عملکرد منابع انسانی در شهرداری: رویکردی مبتنی بر نظریه ها و شواهد تجربی

فناوری اطلاعات به عنوان یکی از پیشران های اصلی تحول در سازمان های خدماتی، به ویژه شهرداری ها، نقش تعیین کننده ای در بهبود کیفیت حکمرانی منابع انسانی دارد. هدف این پژوهش، تبیین و تحلیل اثر فناوری اطلاعات بر عملکرد منابع انسانی در شهرداری از منظر ابعاد کلیدی چون بهره وری، کیفیت تصمیم گیری، اثربخشی فرایندهای جذب و نگهداشت، و ارتقای عدالت سازمانی است. این مقاله با اتکا به چارچوب های نظری مرتبط از جمله نظریه ظرفیت اطلاعاتی، فناوری–سازمان–محیط (TOE) و دیدگاه مبتنی بر منابع، استدلال می کند که فناوری اطلاعات از طریق افزایش قابلیت پردازش اطلاعات، استانداردسازی فرایندها، یکپارچه سازی داده ها و بهبود قابلیت های تحلیل پیش بینانه می تواند عملکرد منابع انسانی را ارتقا دهد. روش شناسی پژوهش در قالب یک مطالعه توصیفی–تحلیلی با طراحی مدل مفهومی و سنجش پیوندهای علت ومعلولی (با تکیه بر مطالعات پیشین و سازوکارهای تبیینی) ارائه شده است. یافته ها نشان می دهد کاربرد فناوری اطلاعات در شهرداری ها می تواند به بهبود شاخص هایی مانند کاهش زمان انجام فرایندهای منابع انسانی، ارتقای دقت و شفافیت ارزیابی عملکرد، افزایش سرعت تصمیم گیری مدیریتی و تقویت سازوکارهای بازخورد و یادگیری سازمانی منجر شود. همچنین این پژوهش نشان می دهد اثر فناوری اطلاعات بر عملکرد منابع انسانی، یک اثر مستقیم و ساده نیست؛ بلکه تحت تاثیر عوامل میانجی و تعدیل گر نظیر آمادگی سازمانی، کیفیت داده، مهارت کارکنان، حمایت مدیریتی و سازگاری فناوری با فرایندهای بومی شهرداری قرار می گیرد. در پایان، پیشنهادهایی برای طراحی نظام های منابع انسانی مبتنی بر فناوری، ارتقای زیرساخت داده، توسعه شایستگی های دیجیتال و مدیریت تغییر ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات ، منابع انسانی ، عملکرد ، شهرداری ، مدیریت دیجیتال ، داده محوری