نقش خستگی همدلی و وجدان هیجانی در پیش بینی اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش خستگی همدلی و وجدان هیجانی در پیش بینی اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان شهر سمنان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل در شهر سمنان در سال جاری بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به سه پرسشنامه استاندارد شامل مقیاس خستگی همدلی (Compassion Fatigue Scale)، پرسشنامه وجدان هیجانی و مقیاس اضطراب اجتماعی (SPIN) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین خستگی همدلی با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنادار و بین وجدان هیجانی با اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که خستگی همدلی به تنهایی و وجدان هیجانی به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای اختلال اضطراب اجتماعی هستند. خستگی همدلی به عنوان یک عامل خطر و وجدان هیجانی به عنوان یک عامل محافظتی در برابر اضطراب اجتماعی دانشجویان عمل می کنند. کاهش خستگی همدلی از طریق آموزش مدیریت استرس و تقویت وجدان هیجانی (شامل خودآگاهی هیجانی و تنظیم هیجانات اخلاقی) می تواند به عنوان یک پروتکل مداخله ای موثر در مشاوره دانشجویی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خستگی همدلی ، وجدان هیجانی ، اضطراب اجتماعی ، دانشجویان ، سمنان ، فضای مجازی