نقش انعطاف نا پذیری روانشناختی و سبک های تنظیم هیجان در پیش بینی اختلال افسردگی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش انعطاف ناپذیری روانشناختی و سبک های تنظیم هیجان در پیش بینی اختلال افسردگی دانشجویان شهر ایلام انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل در شهر ایلام در سال جاری بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به سه پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه پذیرش و عمل (AAQ-II) برای سنجش انعطاف ناپذیری روانشناختی، پرسشنامه تنظیم هیجان (ERQ) و پرسشنامه افسردگی بک (BDI-II) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین انعطاف ناپذیری روانشناختی و سبک سرکوبی هیجانی با اختلال افسردگی رابطه مثبت و معنادار و بین سبک ارزیابی مجدد شناختی با افسردگی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که انعطاف ناپذیری روانشناختی به تنهایی و سپس سبک سرکوبی هیجانی و ارزیابی مجدد شناختی به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای اختلال افسردگی هستند. انعطاف ناپذیری روانشناختی و سرکوبی هیجانی به عنوان عوامل خطر و ارزیابی مجدد شناختی به عنوان یک عامل محافظتی در برابر افسردگی دانشجویان عمل می کنند. کاهش اجتناب تجربه ای و آموزش راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان می تواند به عنوان یک پروتکل مداخله ای موثر در مشاوره دانشجویی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

انعطاف ناپذیری روانشناختی ، سبک های تنظیم هیجان ، اختلال افسردگی ، دانشجویان ، ایلام ، فضای مجازی