نقش ذهن آگاهی روانشناختی و خستگی همدلی در پیش بینی اختلال اضطراب فراگیر دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش ذهن آگاهی روانشناختی و خستگی همدلی در پیش بینی اختلال اضطراب فراگیر دانشجویان شهر تهران انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل در شهر تهران در سال جاری بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به سه پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه ذهن آگاهی فرایبورگ، مقیاس خستگی همدلی و پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر (GAD-۷) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین ذهن آگاهی روانشناختی با اختلال اضطراب فراگیر رابطه منفی و معنادار و بین خستگی همدلی با اختلال اضطراب فراگیر رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که خستگی همدلی به تنهایی و ذهن آگاهی روانشناختی به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای اختلال اضطراب فراگیر هستند. ذهن آگاهی روانشناختی به عنوان یک عامل محافظتی و خستگی همدلی به عنوان یک عامل خطر در برابر اضطراب فراگیر دانشجویان عمل می کنند. آموزش مهارت های ذهن آگاهی (حضور در لحظه حال و پذیرش بدون قضاوت) و کاهش خستگی همدلی از طریق مدیریت استرس و خودمراقبتی می تواند به عنوان یک پروتکل مداخله ای موثر در مشاوره دانشجویی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی روانشناختی ، خستگی همدلی ، اختلال اضطراب فراگیر ، دانشجویان ، تهران ، فضای مجازی