بررسی تاثیر محیط زیست شهری بر هویت اجتماعی و نشاط اجتماعی شهروندان شهر یاسوج

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر محیط زیست شهری بر هویت اجتماعی و نشاط اجتماعی شهروندان شهر یاسوج است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی بوده و با استفاده از رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل شهروندان شهر یاسوج بوده و داده ها از طریق پرسشنامه در مقیاس پنج گزینه ای لیکرت جمع آوری شده است. در این پژوهش محیط زیست شهری به عنوان متغیر مستقل، هویت اجتماعی به عنوان متغیر میانجی و نشاط اجتماعی به عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شده است. برای تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS و AMOS استفاده شد. نتایج آمار توصیفی نشان داد که میانگین متغیرهای محیط زیست شهری (۳.۶۲)، هویت اجتماعی (۳.۷۴) و نشاط اجتماعی (۳.۵۵) در سطح متوسط رو به بالا قرار دارند. همچنین نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که محیط زیست شهری تاثیر مثبت و معناداری بر هویت اجتماعی (β=۰.۵۸) و نشاط اجتماعی (β=۰.۲۹) دارد. علاوه بر این، هویت اجتماعی نیز تاثیر مثبت و معناداری بر نشاط اجتماعی (β=۰.۴۷) نشان داد. نتایج تحلیل اثرات نیز بیانگر آن بود که محیط زیست شهری علاوه بر اثر مستقیم، از طریق هویت اجتماعی نیز اثر غیرمستقیم بر نشاط اجتماعی دارد و اثر کل آن برابر با ۰.۵۶ است. در مجموع یافته ها نشان می دهد که بهبود کیفیت محیط زیست شهری می تواند موجب تقویت هویت اجتماعی شهروندان و افزایش سطح نشاط اجتماعی در جامعه شهری شود. بر این اساس، توجه به ارتقای کیفیت فضاهای شهری، توسعه فضاهای سبز، بهبود فضاهای عمومی و تقویت تعاملات اجتماعی می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت زندگی و تحقق توسعه پایدار شهری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

محیط زیست شهری ، هویت اجتماعی ، نشاط اجتماعی ، شهروندان ، مدل یابی معادلات ساختاری