نقش منبع کنترل ، حساسیت به طرد و طرحواره بازداری هیجانی در پیش بینی اختلال اضطراب فراگیر دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش منبع کنترل، حساسیت به طرد و طرحواره بازداری هیجانی در پیش بینی اختلال اضطراب فراگیر دانشجویان شهر ایلام انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل در شهر ایلام در سال جاری بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به چهار پرسشنامه استاندارد شامل مقیاس منبع کنترل راتر، مقیاس حساسیت به طرد، پرسشنامه طرحواره های هیجانی (برای سنجش بازداری هیجانی) و پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین منبع کنترل درونی با اضطراب فراگیر رابطه منفی و بین منبع کنترل بیرونی، حساسیت به طرد و طرحواره بازداری هیجانی با اضطراب فراگیر رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که حساسیت به طرد به تنهایی، و سپس منبع کنترل بیرونی و طرحواره بازداری هیجانی به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای اختلال اضطراب فراگیر هستند، حساسیت به طرد و منبع کنترل بیرونی به عنوان عوامل خطر و منبع کنترل درونی به عنوان یک عامل محافظتی در برابر اضطراب فراگیر دانشجویان عمل می کنند. کاهش حساسیت به طرد و تغییر سبک اسناد از بیرونی به درونی می تواند به عنوان یک پروتکل مداخله ای موثر در مشاوره دانشجویی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

منبع کنترل ، حساسیت به طرد ، طرحواره بازداری هیجانی ، اختلال اضطراب فراگیر ، دانشجویان ، ایلام ، فضای مجازی