ادبیات کودک و ابزارهای روان درمانی غیرمستقیم در مدارس

ادبیات کودک از مهم ترین ابزارهای تربیتی و آموزشی در دوران رشد به شمار می آید و علاوه بر کارکردهای آموزشی و فرهنگی، می تواند نقش موثری در سلامت روان دانش آموزان ایفا کند. هدف این مقاله بررسی نقش ادبیات کودک به عنوان یکی از ابزارهای روان درمانی غیرمستقیم در محیط مدرسه است. روش پژوهش به صورت تحلیلی توصیفی بوده و با استفاده از منابع معتبر حوزه روان شناسی تربیتی و ادبیات کودک انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که داستان ها، شعرها و روایت های ادبی می توانند از طریق ایجاد همذات پنداری، تخلیه هیجانی، تقویت مهارت های اجتماعی و افزایش خودآگاهی، به بهبود وضعیت روانی دانش آموزان کمک کنند. همچنین استفاده هدفمند از ادبیات کودک در کلاس درس می تواند به کاهش اضطراب، تقویت اعتماد به نفس و بهبود روابط بین فردی در میان دانش آموزان منجر شود. بنابراین توجه به ظرفیت های درمانی ادبیات کودک در مدارس می تواند گامی موثر در جهت ارتقای سلامت روان دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

ادبیات کودک ، روان درمانی غیرمستقیم ، دانش آموزان ، سلامت روان ، داستان درمانی