نقش بازی در افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری در کلاس درس دوره ابتدایی

مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری به عنوان یکی از ارکان اساسی بهبود کیفیت آموزش در دوره ابتدایی شناخته می شود. هدف از پژوهش حاضر، تحلیل و تبیین نقش آموزش مبتنی بر بازی در افزایش مشارکت فعال، ارتقای انگیزه و بهبود بازده آموزشی دانش آموزان ابتدایی با تاکید بر بسترهای نوین یادگیری پیوسته و هوشمندسازی کلاس درس است. روش این پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و با بررسی جامع اسناد، مدارک، مبانی نظری و یافته های پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده است. یافته های حاصل از تحلیل متون نشان می دهد که بازی های آموزشی با ایجاد تعامل پویا، عینی سازی مفاهیم انتزاعی، اعطای عاملیت به فراگیران و کاهش استرس و اضطراب ناشی از ارزشیابی، بستر مناسبی برای جذب و نگهداشت توجه کودکان فراهم می آورند. ترکیب ابزارهای هوشمند با مکانیسم های بازی وارسازی و یادگیری پیوسته، یادگیری را از حصار فیزیکی کلاس خارج کرده و آن را به علایق زیسته دانش آموز متصل می کند. مربیان نیز از طریق روش های توسعه حرفه ای نوین به تسهیل گرانی شبکه ای تبدیل می شوند که می توانند محیط های یادگیری چندبعدی و جذابی را طراحی نمایند. نتایج این پژوهش تایید می کند که بازی یک ابزار لوکس یا فرعی نیست، بلکه ساختاری بنیادین در فرآیند یاددهی یادگیری دوره ابتدایی است که مشارکت عاطفی، شناختی و رفتاری دانش آموزان را به حداکثر می رساند. برای نیل به این هدف، تغییر نگرش برنامه ریزان درسی و تجهیز مدارس به ابزارهای فناورانه و بازی محور ضرورت دارد.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، مشارکت فعال ، دوره ابتدایی ، یادگیری پیوسته ، هوشمندسازی.