تاثیر بازی و فعالیت های بدنی بر بهبود توجه دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر بازی ها و فعالیت های بدنی بر بهبود توجه دانش آموزان بود. توجه به عنوان یکی از مهم ترین فرایندهای شناختی، نقش اساسی در یادگیری و موفقیت تحصیلی دارد و کاهش آن می تواند منجر به افت عملکرد آموزشی و افزایش مشکلات رفتاری در کلاس درس شود. در سال های اخیر، با کاهش فعالیت های حرکتی و افزایش استفاده از ابزارهای دیجیتال، میزان بی توجهی و حواس پرتی در دانش آموزان افزایش یافته است. بنابراین، یافتن راهکارهای موثر و کاربردی برای بهبود توجه اهمیت ویژه ای دارد.روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی (یا توصیفی-تحلیلی) بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی یا متوسطه اول می باشد. نمونه پژوهش به روش در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شد. گروه آزمایش در برنامه های مبتنی بر بازی های حرکتی و فعالیت های بدنی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل آموزش معمولی دریافت نمود. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون های سنجش توجه و مشاهده رفتاری بود و داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت.یافته های پژوهش نشان داد که اجرای برنامه های مبتنی بر بازی و فعالیت بدنی موجب افزایش توجه پایدار، کاهش حواس پرتی و بهبود تمرکز دانش آموزان می شود. همچنین نتایج حاکی از آن بود که بازی های گروهی و فعالیت های حرکتی کوتاه مدت در کلاس درس تاثیر بیشتری بر افزایش توجه و انگیزه یادگیری دارند. به طور کلی، می توان نتیجه گرفت که فعالیت های بدنی و بازی های آموزشی نقش مهمی در بهبود عملکرد شناختی و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان دارند.

کلیدواژه ها:

توجه ، بازی های حرکتی ، فعالیت بدنی ، دانش آموزان ، یادگیری فعال ، تمرکز ، عملکرد شناختی