استفاده از فناوری های کم هزینه و آفلاین در آموزش عشایری: یک مطالعه مروری-تحلیلی

آموزش عشایری در ایران به دلیل پراکندگی جغرافیایی، کوچ نشینی، محدودیت زیرساخت های ارتباطی، دشواری دسترسی به اینترنت پایدار و کمبود امکانات آموزشی، همواره با چالش های متعددی روبه رو بوده است. در چنین شرایطی، بهره گیری از فناوری های کم هزینه و آفلاین می تواند به عنوان راهکاری واقع بینانه، عملی و پایدار برای ارتقای کیفیت آموزش مطرح شود. هدف این مقاله، بررسی ظرفیت ها، فرصت ها، چالش ها و راهبردهای کاربرد فناوری های کم هزینه و آفلاین در مدارس عشایری دوره ابتدایی است. این پژوهش با رویکرد مروری-تحلیلی و مبتنی بر تحلیل منابع نظری و پژوهشی انجام شده و نشان می دهد که ابزارهایی مانند بسته های آموزشی آفلاین، محتوای چندرسانه ای ذخیره شده بر روی حافظه های جانبی، رادیوهای آموزشی، لوح های فشرده، گوشی های ساده، تبلت های آفلاین، و برنامه های آموزشی بدون نیاز به اینترنت می توانند نقش مهمی در تداوم یادگیری ایفا کنند. نتایج مرور منابع نشان می دهد که این فناوری ها، در صورت طراحی متناسب با شرایط زیست جهان عشایری، نه تنها موجب کاهش شکاف دیجیتال می شوند، بلکه انگیزه، دسترسی و کیفیت یادگیری را نیز بهبود می بخشند. با این حال، موفقیت این رویکرد مستلزم توجه به زیرساخت حداقلی، آموزش معلمان، بومی سازی محتوا، مشارکت خانواده و طراحی کاربرپسند ابزارهای آموزشی است.

کلیدواژه ها:

آموزش عشایری ، فناوری آموزشی ، فناوری آفلاین ، بسته آموزشی کم هزینه ، یادگیری سیار ، عدالت آموزشی.