آموزش مبتنی بر فرهنگ بومی و هویت عشایری در دوره ابتدایی: یک مطالعه مروری

ین پژوهش مروری بر راهبردهای آموزش مبتنی بر فرهنگ بومی و هویت عشایری در دوره ابتدایی است. دانش آموزان عشایر در محیطی پویا و با فرهنگی غنی زندگی می کنند که سرشار از تجربیات زیسته، زبان های محلی، قصه ها و آداب ورسوم خاص است. نادیده گرفتن این سرمایه فرهنگی در فرآیند آموزش رسمی، می تواند منجر به بیگانگی دانش آموز با محیط مدرسه و افت تحصیلی شود. این پژوهش، با هدف تبیین اهمیت تلفیق محتوای درسی با فرهنگ بومی و سبکزندگی عشایری، به بررسی چالش ها و فرصت های این رویکرد و معرفی راهبردهایی موثر می پردازد. یافته های این مرور نشان می دهند که تلفیق عناصر فرهنگی و هویتی در برنامه درسی، نه تنها به غنای محتوا و عمق یادگیری کمک می کند، بلکه موجب تقویت حس تعلق، خودباوری و هویت پایدار در دانش آموزان عشایری می شود. راهبردهایی مانند استفاده از زبان مادری، قصه های محلی، مشاغل سنتی، موسیقی و پوشاک بومی در فرآیند آموزش، می توانند یادگیری را معنادارتر و ماندگارتر سازند.