نقش شهرداری در توسعه فضاهای عمومی پایدار: رویکردی نوین در شهرسازی و معماری
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 45
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MEMARCONF06_244
تاریخ نمایه سازی: 29 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
توسعه فضاهای عمومی پایدار در بافت شهری معاصر، فراتر از مداخلات کالبدی و زیباسازی های ظاهری، نیازمند بازتعریف نقش شهرداری ها به عنوان معماران اکوسیستم های اجتماعی-زیست محیطی است. این پژوهش با اتخاذ رویکردی توصیفی-تحلیلی و تکیه بر سنتز داده های کیفی از منابع معتبر داخلی و بین المللی، به واکاوی رابطه دیالکتیکی میان طراحی شهری، حکمرانی محلی و شاخص های توسعه پایدار پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که گذار از پارادایم خودرو-محور به انسان محور، نه تنها منجر به ارتقای سرمایه اجتماعی و کاهش انزوای شهری می شود، بلکه از طریق مکانیسم های اقتصادی پنهان، بازدهی سرمایه گذاری در زیرساخت های پیاده مدار را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. تحلیل های آماری حاکی از آن است که مداخلات هدفمند در کیفیت کالبدی فضا، همچون تعریض پیاده راه ها و افزودن عناصر سبز، همبستگی معناداری با کاهش آلودگی هوا، تعدیل جزایر گرمایی و افزایش تعاملات اجتماعی بین شهروندان دارد. در این راستا، شهرداری ها باید از نقش سنتی مجری پروژه های عمرانی فاصله گرفته و به تسهیل گرانی تبدیل شوند که در آن ها ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی در فرآیند برنامه ریزی، اجرا و پایش یکپارچه سازی می شوند. چالش های پیش رو، از جمله نوسانی بودن بودجه، کمبود تخصص بین رشته ای و مقاومت شهروندان در برابر تغییر الگوهای سفر، نیازمند راهبردهای مدیریتی نوین شامل مشارکت واقعی ذی نفعان، تمرکززدایی در مدیریت فضا و استفاده از فناوری های هوشمند برای پایش مستمر عملکرد فضاست. نتایج این پژوهش تایید می کند که فضاهای عمومی باکیفیت، زیرساخت حیاتی برای تاب آوری شهری و عدالت فضایی هستند و نادیده گرفتن ابعاد پایداری در طراحی آن ها، هزینه های سنگین اجتماعی و زیست محیطی را به جامعه تحمیل خواهد کرد. بنابراین، موفقیت در توسعه شهری مستلزم تعهد سیاسی به اولویت دهی به کیفیت زندگی انسان ها بر منافع کوتاه مدت اقتصادی و ایجاد چارچوب های نهادی منعطف برای پاسخگویی به نیازهای متغیر جمعیت شهری است. این مطالعه با ارائه الگوی یکپارچه ای از نقش شهرداری در شکل دهی به فضاهای پایدار، راهکارهای عملیاتی برای سیاست گذاران شهری جهت ایجاد شهرهای عادلانه، سبز و زنده ارائه می دهد که در آن ها فضا نه به عنوان کالای مصرفی، بلکه به عنوان حق شهروندی و بستر تعاملات انسانی دیده می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
طناز سمایی
دانش آموخته کارشناسی معماری