بررسی رابطه مهارت های ارتباطی معلمان با پیشرفت تحصیلی و درگیری تحصیلی در دانش آموزان پایه ابتدایی (ششم) شهر ازنا

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه مهارت های ارتباطی معلمان با پیشرفت تحصیلی و درگیری تحصیلی در انش آموزان پایه ششم ابتدائی شهرستان ازنا بود. پژوهش از نوع توصیفی- کاربردی و از نوع روش همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانش آموزان دوره ابتدایی(ششم) ومعلمان پایه ششم ابتدائی شهرستان ازنا در سال تحصیلی ۹۸-۹۹ که تعداد معلمان شهر نفر۵۸ نفر می باشد و تعداد دانش آموزان ۲۱۱ نفر می باشد. برای انتخاب نمونه و روش نمونه گیری دانش آموزان بصورت در دسترس ۱۵۸ بر اساس جدول مورگان و برای انتخاب معلمان با توجه به کوچک بودن جامعه آماری همان ۵۸ نفر بصورت تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. در این پژوهش از دو ابزار پژوهش پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو(۲۰۱۱) و پرسشنامه مهارت های ارتباطی کریمی(۱۳۹۰) استفاده شد.و برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss و از آزمون لوین جهت همگنی واریانس ها ، آزمون کلموگروف – اسمیرونف جهت برابری واریانس ها و آزمون همبستگی پیرسون جهت آزمون فرضیه ها استفاده گردید نتایج بیان داشت که بین رابطه مثبت ومعناداری وجود دارد که فرضیات تحقیق تایید شد. داشتن مهارت های ارتباطی رابطه مستقیم و مثبتی با پیشرفت تحصیلی و درگیری تحصیلی هرچه بیشتر دانش آموزان میگردد و لذا داشتن مهارت ارتباطی معلمان حاکی از کارایی تدریس و پیشرفت همه جانبه دانش آموزان را دارد.واژگان کلیدی: مهارت های ارتباطی، پیشرفت تحصیلی، درگیری تحصیلی.