بررسی تاثیر آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر بهبود تعاملات اجتماعی و کاهش پرخاشگری رابطه ای دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر بهبود تعاملات اجتماعی و کاهش پرخاشگری رابطه ای دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش راهبردهای تنظیم هیجان (شامل شناسایی هیجان ها، بازسازی شناختی، حل مسئله هیجان محور و کاهش آسیب پذیری) قرار گرفتند در حالی که گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعاملات اجتماعی و مقیاس پرخاشگری رابطه ای بود که در مراحل پیش آزمون و پس آزمون بر روی هر دو گروه اجرا شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها نشان داد که آموزش راهبردهای تنظیم هیجان به طور معناداری باعث بهبود تعاملات اجتماعی و کاهش پرخاشگری رابطه ای در دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه گواه شده است. همچنین نتایج حاکی از آن بود که بیشترین تاثیر آموزش بر مولفه های همدلی و همکاری در تعاملات اجتماعی و نیز بر مولفه های طرد اجتماعی و شایعه پراکنی در پرخاشگری رابطه ای مشاهده گردید. بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که آموزش راهبردهای تنظیم هیجان یک روش موثر برای ارتقای مهارت های اجتماعی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه پنهان در محیط مدرسه محسوب می شود و می تواند به عنوان یک برنامه مداخله ای پیشگیرانه در مدارس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، تعاملات اجتماعی ، پرخاشگری رابطه ای ، دانش آموزان ، آموزش راهبردها