رویکرد هیجان و فرزند پروری

رویکرد هیجان مدار یکی از مهم ترین رویکردهای انسان گرای معاصر است که با تاکید بر نقش بنیادی هیجان ها در سازمان دهی تجربه، سازگاری و روابط انسانی، جایگاه ویژه ای در درمان فردی و نیز مداخلات مرتبط با فرزندپروری پیدا کرده است. این مقاله با مرور نظام مند ادبیات نظری و پژوهشی، به بررسی اصول بنیادی درمان هیجان مدار، سازوکارهای تغییر درمانی، مفهوم فرزندپروری هیجان محور، نقش تنظیم هیجان در روابط والد–فرزند و پیامدهای بلندمدت این رویکرد می پردازد. هدف اصلی، تحلیل ارتباط بین مهارت های هیجانی والدین، الگوهای دلبستگی، و توانایی کودکان در تنظیم و پردازش هیجان هاست. بر اساس شواهد موجود، درمان فردی هیجان مدار (EFT) و مدل فرزندپروری هیجان محور Gottman و همکاران، تاثیر چشمگیری در کاهش الگوهای اجتنابی، تعارضات درونی، مشکلات رفتاری کودکان و بهبود کیفیت روابط خانوادگی دارند. این مقاله نتیجه می گیرد که ترکیب درمان فردی هیجان مدار با آموزش مهارت های فرزندپروری هیجان محور، می تواند یک مسیر تحول گرای موثر برای بهبود سلامت روان فردی و خانوادگی فراهم کند.

کلیدواژه ها:

درمان هیجان مدار ، فرزندپروری هیجان محور ، تنظیم هیجان ، روابط والد–فرزند ، درمان فردی ، دلبستگی