تاثیر انمیشن بر رفتار کودکان

انیمیشن به عنوان یکی از فراگیرترین و تاثیرگذارترین رسانه های دیداری-شنیداری در عصر دیجیتال، نقشی انکارناپذیر در شکل دهی به الگوهای رفتاری، عواطف، تعاملات اجتماعی و فرآیندهای یادگیری کودکان ایفا می کند. مقاله مروری حاضر با هدف تحلیل نظام مند تاثیرات مثبت و منفی انیمیشن بر رفتار کودکان و با تاکید بر مکانیسم های روان شناختی و تربیتی این تاثیرات تدوین شده است. در این مقاله، پس از مرور مبانی نظری یادگیری مشاهده ای (بندورا)، نظریه پردازش اطلاعات و نظریه دلبستگی، یافته های پژوهش های داخلی و بین المللی در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ دسته بندی شده است. یافته ها نشان می دهد که انیمیشن های مناسب با محتوای آموزشی-اخلاقی می توانند همدلی، حل مسئله، خلاقیت و زبان آموزی را تقویت کنند، در حالی که انیمیشن های خشونت آمیز یا فاقد نظارت والدینی با افزایش پرخاشگری، اختلالات خواب، کاهش توجه پایدار و اضطراب جدایی همراه هستند. همچنین نقش متغیرهای واسطه ای مانند سن، جنسیت، وضعیت اقتصادی-فرهنگی خانواده و میزان سواد رسانه ای والدین مورد تاکید قرار گرفته است. نتیجه گیری نهایی بر ضرورت تدوین نظام رتبه بندی محتوای انیمیشن در ایران، آموزش سواد رسانه ای به والدین و تولید محتوای بومی مبتنی بر فرهنگ ایرانی-اسلامی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

انیمیشن ، رفتار کودکان ، یادگیری مشاهده ای ، پرخاشگری ، سواد رسانه ای ، نظارت والدینی ، اختلالات رفتاری ، آموزش غیرمستقیم.