واکاوی فرصت ها و تهدیدهای آموزش ترکیبی در تحقق عدالت آموزشی در مناطق کم برخوردار

هدف از این پژوهش، واکاوی نظام مند فرصت ها و تهدیدهای ناشی از استقرار الگوی آموزش ترکیبی (یادگیری آمیخته) در مسیر تحقق عدالت آموزشی در مناطق محروم و کم برخوردار است. عدالت آموزشی به معنای فراهم سازی فرصت های یادگیری برابر برای تمامی دانش آموزان، فارغ از موقعیت جغرافیایی و وضعیت اقتصادی، از مهم ترین آرمان های بنیادین نظام های آموزشی مدرن به شمار می رود. یافته های این مطالعه نشان می دهد که آموزش ترکیبی از طریق تلفیق هوشمندانه آموزش حضوری و مجازی، فرصت های بی بدیلی همچون «انعاف پذیری در زمان و مکان یادگیری»، «دسترسی به منابع آموزشی استاندارد جهانی و اساتید مجرب در مناطق دورافتاده» و «امکان شخصی سازی یادگیری بر اساس نیازهای فردی دانش آموزان» را فراهم می آورد. این رویکرد می تواند به عنوان ابزاری قدرتمند برای جبران کمبود نیروی انسانی متخصص و فضاهای آموزشی فیزیکی در مناطق مرزی و روستایی عمل کند.با این حال، نتایج واکاوی حاکی از آن است که استقرار این نظام آموزشی در مناطق محروم با تهدیدهای جدی روبروست که در صورت نادیده گرفتن، می تواند به ضد خود تبدیل شود. «شکاف دیجیتال» و نابرابری ساختاری در دسترسی به سخت افزار، اینترنت پایدار و انرژی، اصلی ترین تهدید در جهت تعمیق بی عدالتی آموزشی محسوب می شود. همچنین، پایین بودن سطح سواد دیجیتال در میان معلمان و خانواده ها در این مناطق، در کنار چالش های معیشتی برای تامین هزینه های فناوری، خطر طرد آموزشی دانش آموزان مستعد را افزایش می دهد. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که آموزش ترکیبی به خودی خود عدالت آفرین نیست؛ بلکه تحقق عدالت در این بستر، نیازمند بازنگری در سیاست گذاری های کلان، توسعه زیرساخت های فناورانه توسط دولت و توانمندسازی مهارتی کنشگران در مناطق کم برخوردار است تا از تبدیل شدن فناوری به ابزاری برای بازتولید نابرابری جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

آموزش ترکیبی ، عدالت آموزشی ، مناطق کم برخوردار ، شکاف دیجیتال ، فناوری آموزشی ، فرصت ها و تهدیدها