روایت پژوهشی: روایتی از دوره کارورزی در مدرسه

این پژوهش با رویکرد روایت پژوهی به بررسی تجربیات زیسته یک دانشجو-معلم رشته آموزش ابتدایی در دوره کارورزی در دبستان شهید موسی حبیبی دورویی زاهدان می پردازد. داده ها بر اساس گزارش های هفتگی شش جلسه کارورزی از مهر تا دی ۱۴۰۴ گردآوری شده اند. روایت ها مراحل اولیه آشنایی با محیط مدرسه، چالش های اداری و لجستیکی، فعالیت های حمایتی مانند بررسی پرونده ها و نصب سایبان، حضور در کلاس به عنوان مشاهده گر، تدریس مستقل در شرایط غیبت معلم، و فعالیت های فوق برنامه مانند اردوی سینما را پوشش می دهند. تحلیل روایت ها نشان دهنده تحول تدریجی از اضطراب و هیجان اولیه به کسب اعتمادبه نفس، مهارت های تدریس، درک عمیق تر از نقش عاطفی و حرفه ای معلم، و شکل گیری هویت حرفه ای است. مضامین اصلی استخراج شده شامل چالش های اولیه اداری و جسمی، تعاملات اجتماعی با کادر مدرسه و دانش آموزان، لحظات شاد و خاطره ساز، تعهد حرفه ای علی رغم دشواری ها، و رشد شخصی از مشاهده گر به تدریس کننده مستقل هستند. این پژوهش بر اهمیت کارورزی به عنوان پلی میان نظریه دانشگاهی و عمل واقعی مدرسه تاکید دارد و پیشنهادهایی برای بهبود برنامه های کارورزی دانشگاه فرهنگیان ارائه می دهد، از جمله افزایش هماهنگی اداری، حمایت بیشتر از دانشجو-معلمان در تدریس مستقل اولیه، و تمرکز بر جنبه های عاطفی و تاملی.

کلیدواژه ها:

روایت پژوهی ، دوره ابتدایی ، دانشجو معلم ، آموزش و پرورش