کاربرد هوش مصنوعی مولد در شخصی سازی یادگیری با رویکرد روان شناختی

ظهور هوش مصنوعی مولد (GenAI)، پارادایم های آموزشی را به سمت شخصی سازی گسترده سوق داده است. این فناوری با قابلیت انطباق محتوا با نیازهای شناختی و عاطفی یادگیرندگان، پتانسیل تحول در نظام های یاددهی-یادگیری را دارد. پژوهش حاضر با هدف تبیین کاربردهای هوش مصنوعی مولد در شخصی سازی یادگیری از منظر روان شناسی تربیتی انجام شده است. با استفاده از روش مرور نظام مند، ادبیات پژوهشی سال های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶ مورد واکاوی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی مولد با تسهیل «داربست بندی هوشمند»، کاهش بار شناختی زائد و فراهم سازی بازخوردهای فوری و شخصی سازی شده، نقش موثری در ارتقای خودتنظیمی و انگیزش یادگیرندگان ایفا می کند. این ابزارها قادرند سبک های یادگیری متفاوت را شناسایی و مسیرهای یادگیری منحصر به فردی متناسب با نیم رخ روانی-شناختی هر دانش آموز طراحی کنند. با این حال، استفاده از این فناوری چالش های روان شناختی نوظهوری نظیر وابستگی شناختی، کاهش تلاش ذهنی و نیاز به بازتعریف نقش معلم به عنوان تسهیل گر عاطفی را به همراه دارد. نتایج نشان می دهد که برای اثربخشی حداکثری، شخصی سازی مبتنی بر هوش مصنوعی باید با مداخلات سواد دیجیتال و آموزش مهارت های تفکر انتقادی همراه باشد. در نهایت، این مقاله بر اهمیت هم افزایی میان الگوریتم های هوش مصنوعی و اصول روان شناسی تربیتی برای دستیابی به یادگیری عمیق و پایدار تاکید می ورزد. این پژوهش راهکارهایی برای طراحان آموزشی و متخصصان روان شناسی برای پیاده سازی اخلاق مدار و روان شناختی هوش مصنوعی در محیط های آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، شخصی سازی یادگیری ، روان شناسی تربیتی ، یادگیری انطباقی