هوش مصنوعی؛ معلم جدید یا ابزار کمک آموزشی؟

پیشرفت سریع فناوری های هوش مصنوعی در سال های اخیر، چشم انداز جدیدی در حوزه آموزش و یادگیری ایجاد کرده است. مدارس به عنوان مهم ترین نهادهای آموزشی جامعه، بیش از پیش با این پرسش مواجه شده اند که آیا هوش مصنوعی می تواند جایگزین معلم شود یا صرفا ابزاری برای حمایت از فرایند یاددهی–یادگیری است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه هوش مصنوعی در محیط های آموزشی و تحلیل نقش آن در بهبود کیفیت آموزش در مدارس انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق بررسی منابع علمی و مطالعات مرتبط با فناوری های آموزشی و کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با ارائه آموزش های شخصی سازی شده، تحلیل عملکرد تحصیلی دانش آموزان، تولید محتوای آموزشی و تسهیل ارزیابی های آموزشی، نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری ایفا کند. با این حال، نبود زیرساخت های مناسب، چالش های اخلاقی، نگرانی درباره کاهش تعامل انسانی و وابستگی بیش از حد به فناوری از جمله محدودیت های مهم در استفاده از این فناوری محسوب می شود. نتایج پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان ابزاری مکمل می تواند در کنار معلمان به بهبود فرایند یاددهی–یادگیری در مدارس کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، فناوری آموزشی ، یاددهی–یادگیری ، آموزش هوشمند ، نقش معلم ، مدارس