شادمانی و سبک زندگی شادمانه از منظر قرآن کریم و عترت طاهره

شادمانی، از جمله قابلیت های روحی و روانی انسان است که عقل، فطرت، قرآن و عترت به حسن آن صحه می گذارند. شادمانی اصیل و پایدار آن است که منشا درونی داشته باشد، نه لزوما وابستگی بیرونی. شادمانی درونی با یادآوری نعمات و فضل و رحمت الهی حاصل می شود. خداوند متعال در معارف قرآن کریم، به انسان ها دستور ارشادی به شادمانی می دهد؛ شادمانی ای که برآمده از رحمت رحمانی و عطایای الهی به عامه بندگان و به ویژه بر مومنان باشد. عترت طاهره نیز به عنوان تالی تلو قرآن کریم، مشوق نوعی شادمانی متعالی است. این نوع شادمانی با ایمان مومن و شخصیت والای او همسو است و نه تنها او را به سرمستی و طغیان نکشیده، از شاهراه ایمان دور نمی کند، بلکه بر ایمان و اعتلای روحی و روانی اش خواهد افزود. پژوهش حاضر، ضمن بررسی مفهوم و مصادیق شادمانی از منظر قرآن کریم و روایات اهل بیت، شیوه های ایجاد و تقویت آن را واکاویده است.

کلیدواژه ها:

قرآن کریم ، عترت ، شادمانی ، زندگی شادمانه