تاب آوری حرفه ای معلمان و پویایی مدیریت کلاس: تبیین نقش ظرفیت های روان شناختی در مواجهه موثر با چالش های آموزشی

مدیریت چالش های کلاسی به عنوان یکی از مهم ترین ابعاد حرفه معلمی، نیازمند برخورداری از توانمندی های روان شناختی به ویژه تاب آوری است. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش تاب آوری روان شناختی معلمان در بهبود کیفیت مدیریت کلاس، به بررسی چگونگی تاثیر این ویژگی بر نحوه مواجهه با موقعیت های تنش زا و مسائل رفتاری دانش آموزان می پردازد. این مطالعه با رویکردی توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور منابع علمی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که معلمان برخوردار از سطح بالای تاب آوری، در مواجهه با چالش هایی نظیر بی نظمی، تعارضات دانش آموزی، افت انگیزش و فشارهای شغلی، از راهبردهای سازگارانه تر، انعطاف پذیرتر و مسئله محور استفاده می کنند. این امر منجر به ایجاد محیطی آرام تر، افزایش تعامل مثبت و بهبود فرایند یاددهی–یادگیری می شود. همچنین، تاب آوری با متغیرهایی نظیر خودکارآمدی، تنظیم هیجانی و رضایت شغلی ارتباط معناداری دارد که همگی در مدیریت موثر کلاس نقش دارند. در مقابل، سطوح پایین تاب آوری می تواند به فرسودگی شغلی و کاهش کیفیت تدریس بینجامد. در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت توجه به آموزش مهارت های تاب آوری و حمایت روانی از معلمان در سیاست گذاری های آموزشی تاکید می کند.کلمات کلیدیتاب آوری روان شناختی، مدیریت کلاس، چالش های کلاسی، خودکارآمدی معلم، تنظیم هیجانی، فرسودگی شغلی، آموزش ابتدایی