ارزیابی تاثیر هوش مصنوعی بر خودکارآمدی فناوری دیجیتال معلمان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تاثیر هوش مصنوعی بر خودکارآمدی دیجیتال معلمان دوره ابتدایی به صورت مروری انجام شده است. در عصر حاضر که فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی تحولات گسترده ای در تمامی عرصه های زندگی بشری ایجاد کرده اند، حوزه آموزش و پرورش نیز از این تحولات بی نصیب نمانده است. ورود هوش مصنوعی به عرصه آموزش، فرصت ها و چالش های جدیدی را پیش روی نظام های آموزشی جهان قرار داده است. در این میان، معلمان به عنوان ستون فقرات نظام آموزشی، نقشی کلیدی در تعیین میزان موفقیت به کارگیری این فناوری ها ایفا می کنند. خودکارآمدی دیجیتال به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های صلاحیت حرفه ای معلمان در قرن بیست و یکم، تعیین کننده میزان تمایل و توانایی آنان در استفاده از فناوری های نوین است.روش پژوهش حاضر از نوع مروری بوده و ادبیات موجود در پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و خارجی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان داد که بین استفاده از هوش مصنوعی و خودکارآمدی دیجیتال معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. سیستم های هوش مصنوعی می توانند از طریق مسیرهای مختلفی بر خودکارآمدی دیجیتال تاثیر بگذارند. نخست، ارائه آموزش های شخصی سازی شده متناسب با سطح مهارت هر معلم، فرآیند یادگیری فناوری را تسهیل می بخشد. دوم، ارائه بازخورد فوری و سازنده توسط سیستم های هوشمند، اعتماد به نفس معلمان را در استفاده از فناوری افزایش می دهد. سوم، کاهش پیچیدگی ابزارهای دیجیتال از طریق رابط های کاربری هوشمند، موانع ورود به دنیای فناوری را کمتر می سازد.همچنین، نتایج نشان داد که عوامل متعددی به عنوان عوامل تعدیل کننده رابطه بین هوش مصنوعی و خودکارآمدی دیجیتال عمل می کنند. سن معلمان، تجربه قبلی با فناوری، نگرش نسبت به تغییر و نوآوری، و حمایت سازمانی از جمله این عوامل هستند. معلمان جوان تر که معمولا با فناوری های دیجیتال آشنایی بیشتری دارند، راحت تر از هوش مصنوعی استفاده می کنند و در نتیجه، خودکارآمدی دیجیتال بالاتری کسب می کنند. همچنین، مدارسی که محیطی حمایتگر برای استفاده از فناوری فراهم می کنند، معلمانشان تمایل بیشتری به استفاده از ابزارهای نوین نشان می دهند.چالش ها و موانع متعددی نیز در استفاده معلمان از هوش مصنوعی شناسایی شد. کمبود زمان، عدم مهارت کافی، عدم دسترسی به ابزارهای مناسب، و نگرانی های مربوط به حریم خصوصی از مهم ترین این موانع هستند. بر اساس یافته های پژوهش، پیشنهاد می شود که برنامه های توانمندسازی معلمان با در نظر گرفتن این عوامل و چالش ها طراحی شوند تا بتوانند به طور موثری خودکارآمدی دیجیتال معلمان را ارتقا بخشند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خودکارآمدی دیجیتال ، معلمان دوره ابتدایی ، فناوری آموزشی ، توانمندسازی معلمان