بررسی تاثیر آموزش مهارت های نرم بر مهارت های زندگی و اجتماعی دانش آموزان نسل جدید متوسطه اول منطقه رودخانه

عصر دیجیتال و ویژگی های منحصربه فرد دانش آموزان نسل جدید (نسل Z و آلفا)، بازتعریف نظام های آموزشی و توجه ویژه به پرورش مهارت های نرم را ضروری ساخته است. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش هدفمند مهارت های نرم بر ارتقای مهارت های زندگی و اجتماعی این دانش آموزان انجام شده است. روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جایدهی شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد مهارت های زندگی و اجتماعی بود. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش مهارت های نرم (شامل خودآگاهی، همدلی، ارتباط موثر، تفکر نقادانه و مدیریت هیجان) قرار گرفتند. برای تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای مهارت های زندگی و اجتماعی، تفاوت معناداری وجود دارد (۰۱/۰>P). به عبارت دیگر، آموزش مهارت های نرم به طور معناداری موجب افزایش مهارت های زندگی و اجتماعی دانش آموزان نسل جدید شد. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، می توان نتیجه گرفت که گنجاندن برنامه های مدون آموزش مهارت های نرم در برنامه درسی رسمی دانش آموزان، می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در جهت ارتقای سلامت روان، افزایش سازگاری اجتماعی و آماده سازی آنان برای مواجهه با چالش های دنیای مدرن مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های نرم ، مهارت های زندگی ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان نسل جدید ، آموزش