بررسی پدیده «بی تفاوتی اخلاقی» در محیط های آموزشی آنلاین: مطالعه پدیدارشناسانه از دیدگاه دانش آموزان

گسترش روزافزون آموزش های آنلاین و تغییر بستر تعاملات آموزشی از فضای فیزیکی به دیجیتال، چالش های نوظهوری را در حوزه تربیت اخلاقی دانش آموزان ایجاد کرده است. یکی از مهم ترین این چالش ها، پدیده «بی تفاوتی اخلاقی» است که به معنای کاهش حس مسئولیت پذیری، همدلی و رعایت هنجارهای اخلاقی در تعاملات مجازی تعریف می شود. هدف از این مقاله، بررسی عمیق این پدیده و درک ماهیت آن از دیدگاه دانش آموزان با استفاده از رویکرد پدیدارشناسانه است تا لایه های پنهان تجربیات زیسته آنان در مواجهه با این وضعیت آشکار گردد. این مطالعه با رویکردی توصیفی-تحلیلی و به شیوه مروری کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که بی تفاوتی اخلاقی در محیط های آموزشی آنلاین، پاسخی طبیعی به خلاهای نظارتی، عاطفی و ساختاری در بسترهای فنی است، نه صرفا یک انحراف فردی. جدایی فیزیکی و غلبه ی تعاملات ابزارمحور بر ارتباطات انسانی، منجر به تضعیف همدلی و عادی سازی رفتارهای غیرمسئولانه شده است. بنابراین، مقابله با این چالش نیازمند رویکردی چندجانبه است که شامل بازطراحی پلتفرم ها برای تشویق همکاری و همدلی، و آموزش آگاهانه شهروندی دیجیتال باشد تا فناوری نه تنها ابزاری برای انتقال دانش، بلکه بستری برای پرورش انسان های مسئول و اخلاق مدار فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

بی تفاوتی اخلاقی ، آموزش آنلاین ، پدیدارشناسی ، اخلاق دیجیتال ، محیط های یادگیری مجازی ، سواد اخلاقی