مفهوم واحد از منظر مسیحیت و اسلام

تاریخ تمدن بشری حکایت گر یکی از ارزنده ترین چالش های فکری نوع بشر یعنی پرسش از وجود موجودی که بتواند به عنوان علت  العلل موجودات و غایت رجوعی آنها محسوب گردد، است. در طول تاریخ اندیشه ورزی، متفکران متعددی در باب علت وجودی و ضرورت نهاد قدسی مجردی که سبب حضور مخلوقات در عالم امکان و موجب رجوع غایی کثرات است، سخن بسیار گفته اند. اندیشمندان موحد، این ذات هستی بخش را خدا یا واحد نامیده اند. نوشتار حاضر با تاسی به روش توصیفی- تحلیلی به تشریح جایگاه مفهوم «واحد» در دو دین مسیحیت و اسلام مبین پرداخته و این نکات را استنتاج نموده است: ۱- اگرچه بنیان مسیحیت راستین بر توحید و بی همتایی خداوند است، ولی اعتقاد اکثریت مسیحیان به خدای متجلی و قدیم بودن مسیح و «روح القدس»، مفهوم «تثلیث» را که بیانگر وحدت نسبی خداوند و زمینه ساز شبهه الوهیت مسیح می باشد، وارد این دین کرده است. معهذا، متفکران مسیحی نیز، بر رد تثلیث اقامه دلیل نموده اند. ۲- اسلام مبتنی بر باور به واحدیت خداست که تقابل با آن شرک و ظلم عظیم می باشد. متفکران و عرفای مسلمان، مقام واحدیت را چهره ظاهر وحدت حقه حقیقیه و مقام تجلی که منشا پیدایش کثرات است، معرفی می نماید.

کلیدواژه ها:

واحد ، مسیحیت ، تثلیث ، اسلام ، واحدیت