واکاوی ابعاد سیستمی بکارگیری مدل سیستم های مانا در حکمرانی و توسعه پایدار و درون زا

مدل سیستم های مانا مدلی مبتنی بر سایبرنتیک سازمانی (به عنوان یکی از شاخه های اصلی رویکرد سیستمی) است که تاکنون، چندین سهم یاری های نظری و بینش های کلیدی از کاربرد این مدل در حوزه های مختلف حاصل شده است: ماهیت میان رشته ای، سازگاری و تاب آوری، تصمیم گیری و مدیریت پیچیدگی، تحول دیجیتال و نوآوری، کاربردهای پایداری و یکپارچگی با حکمرانی سیستمیک. حکمرانی همچنان برجسته ترین حوزه کاربرد این مدل باقی مانده است. بدین منظور، به هدف واکاوی ابعاد سیستمی مدل سیستم مانا در حکمرانی و توسعه پایدار و درون زا، در این مقاله از آخرین مطالعات مرور نظام مند در پژوهش های منتشره سال ۲۰۲۵ در مورد مدل سیستم مانا، نظریه پیچیدگی و خود حکمرانی استفاده شده تا در پرتو توجه به رویکرد تمرکززدایی دولت و امعان نظر به شرایط و مقتضیات بومی و منطقه ای و تنوع گسترده در کشور، تصویر و دورنمایی از اهمیت کاربرد مدل سیستم های مانا را حداقل در حوزه نظری برای تحول آفرینی و دگرگون سازی حکمرانی ارائه نماید. به دلیل ارتباط مفاهیم مدل سیستم های مانا با نظریه پیچیدگی و تفکر کل گرا سعی شده است در یک ساختار و کلیت شناختی این مفاهیم واکاوی شده و نقش دید هلیکوپتری (کلان) در رهبری استراتژیک و تحول آفرین در این کلیت تبیین و در نهایت برای کاربرد در تمرکززدایی بعنوان سطح مداخله ای عمیق از حکمرانی، با استدلال و براهین منطقی در بخش پایانی، نتیجه گیری و پیشنهاد ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدل سیستم های مانا ، سایبرنتیک سازمانی ، خود حکمرانی ، نظریه پیچیدگی ، تفکر کل گرا ، دید هلیکوپتری