مفهوم وحدت و امت در آموزه های پیامبر اکرم (بر اساس روایت اهل سنت)

وحدت و امت دو واژه متفاوت اما ملازم یک دیگرند. این تلازم را هم در آیات قرآن کریم می توان مشاهده کرد و هم در گفتار و سیره عملی نبی اکرم. قرآن کریم طرح "امت واحده" را داده و وحدت و یکپارچگی را از خصائص امت اسلامی برشمرده است. حضرت رسول نیز در روایاتی که از ایشان در منابع صحیح موجود است، فرموده که هیچ فضلی عرب بر عجم و عجم بر عرب ندارد مگر با تقوا. پیامبر اسلام این ایده و نظریه را در عمل نیز پیاده فرمود. ایشان بر تمام معیارهای رایج آن زمان که مشتمل بر قبیله و قوم گرایی، آپارتاید جنسیتی، تعصب بغیض منطقه ای و از این قبیل بود، خط بطلان کشید. بر این اساس سلمان فارسی را از اهل بیت دانست و بلال حبشی سیاه پوست را موذن خاص خود کرد و از صهیب رومی تجلیل بسیار نمود و به او جایگاه والا بخشید. ایشان با اقوام و نژادهای مختلف رابطه خویشاوندی برقرار کرد و وصف گرانبهای "مادر مومنان" را جهانی ساخت. در میان امهات المومنین، خدیجه و عایشه عرب بودند، ماریه از اقباط مصر و صفیه از بنی اسرائیل. زمانی که به مدینه منوره هجرت کرد با بستن عقد اخوت میان مهاجر و انصار میان آنها وحدت ایجاد کرد و از طریق پیمان معروف به "پیمان مدینه" در بین پیروان ادیان ابراهیمی یکپارچگی ایجاد کرد. این تحقیق پاسخی در خور به این سوال ارائه می کند که چه رابطه ای میان وحدت و امت در آموزه های پیامبر وجود دارد و چگونه می توان به این هدف دست یافت. یافته های تحقیق که به روش کتابخانه ای به انجام رسیده نشان از پیوند ناگسستنی امت و وحدت دارد و هر کسی که خود را از جمله امت اسلامی می داند ناگزیر باید خویشتن را مقید به وحدت داشته باشد.

کلیدواژه ها:

امت ، وحدت ، آموزه های اسلام