کارکرد قدرت نرم(soft power) در سیره پیامبر اسلام (ص): بررسی تاثیر دیپلماسی صلح بر گسترش اسلام

قدرت نرم، مفهومی نوین در تحلیل نفوذ اجتماعی و فرهنگی رهبران است که بر اقناع، جذابیت و مشروعیت اخلاقی تکیه دارد. مقاله حاضر با تکیه بر آموزه های اسلامی و داده های تاریخی، به واکاوی چگونگی تحقق قدرت نرم در سیره نبوی می پردازد. پیامبر اسلام (ص) به عنوان نمونه ای کم نظیر از رهبری نرم افزارمحور، با بهره گیری از ابزارهایی چون مدارا، گفت وگوی مسالمت آمیز، آموزش فرهنگی، دیپلماسی دینی و احترام به کرامت انسانی، توانست هم گرایی اجتماعی و گسترش سریع اسلام را محقق سازد. در این راستا، مفاهیم قرآنی چون حکمت، موعظه حسنه و جدال احسن به مثابه زیرساخت نظری قدرت نرم نبوی نقش آفرینی کرده اند. مقاله حاضر با رویکردی کیفی و تحلیلی، به بررسی مولفه های قدرت نرم در سیره پیامبر اکرم (ص) می پردازد و آن را با دیدگاه های نظریه پردازانی چون نای، برگر، مورگان و رابینسون تطبیق می دهد. یافته ها نشان می دهد که مدل نبوی در حوزه تعاملات اجتماعی و بین المللی، الگویی اصیل برای دیپلماسی فرهنگی، تثبیت مشروعیت و تعامل میان تمدنی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

قدرت نرم ، دیپلماسی فرهنگی ، سیره پیامبر ، گسترش اسلام ، مشروعیت اخلاقی ، اقناع دینی