طراحی مدلی سازمانی با هدف استقرار هوش مصنوعی در مدیریت دانش پروژه های تعمیراتی نیروگاه های حرارتی

پروژه های تعمیرات اساسی نیروگاه های حرارتی ماهیتی فشرده، چند رشته ای و به شدت حساس به زمان دارند؛ به گونه ای که تصمیم های فنی و مدیریتی اتخاذشده در این پروژه ها، به طور مستقیم بر قابلیت تولید و پایداری شبکه برق اثر می گذارد. در چنین بستری، «دانش پروژه»(حاصل از تجربه های پیشین تعمیراتی و تحلیل علل بروز خرابی ها گرفته تا روش های بهینه اجرای عملیات، کنترل کیفیت، ایمنی صنعتی و مدیریت پیمانکاران) چنانچه به صورت نظام مند ثبت، سازمان دهی، بازیابی و به کار گرفته نشود، در مرز میان پروژه ها گسسته باقی می ماند. پیامد این گسست، افزایش دوباره کاری ها، تداوم خطاهای تکرارشونده و اتلاف زمان در دوره های اوج فعالیت های تعمیراتی است. هدف این مقاله، ارائه یک مدل سازمانی به منظور استقرار هوش مصنوعی در مدیریت دانش پروژه های تعمیراتی نیروگاه های حرارتی است؛ مدلی که به طور هم زمان سه بعد کلیدی را پوشش دهد: (الف) سازوکارهای حکمرانی و تعریف نقش ها و مسئولیت ها، (ب) فرآیندهای هم تراز با چرخه عمر پروژه و (ج) زیرساخت داده و فناوری، در کنار سازوکارهای منابع انسانی لازم برای پذیرش، نهادینه سازی و پایداری راهکار. روش پژوهش مبتنی بر ترکیب مرور هدفمند ادبیات در حوزه های مدیریت دانش، مدیریت پروژه و تحول دیجیتال و سپس طراحی یک «مدل مفهومی–کاربردی» در قالب چارچوبی چندسطحی و قابل پیاده سازی است. خروجی مقاله، ارائه یک چارچوب یکپارچه شامل ساختار حکمرانی، اجزای معماری داده و دانش، مسیر استقرار مرحله ای و مجموعه ای از شاخص های سنجش بلوغ و ارزش آفرینی است. در نهایت، مجموعه ای از پیشنهادهای اجرایی مشخص برای بومی سازی این مدل در شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران و هم راستاسازی آن با الزامات شرکت مادر تخصصی تولید نیروی برق حرارتی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش پروژه ، هوش مصنوعی ، تحول دیجیتال ، حکمرانی داده ، نیروگاه حرارتی ، سازمان پروژه محور