تحلیل نظام مند ابزارهای سنجش تاب آوری اقلیمی شهری و نقش آنها در حمایت از تصمیم گیری

شهرها به دلیل برخورداری از ظرفیت های مالی، فناورانه و انسانی به عنوان بازیگران پیشرو در عرصه سازگاری و تاب آوری در برابر تغییرات اقلیمی در حال ظهورند. طی دهه های اخیر رویکردها و ابزارهای متعددی برای سنجش تاب آوری اقلیمی شهری و شناسایی نواحی نیازمند مداخله، بیشتر توسعه یافته و به کار گرفته شده اند. در این مطالعه بررسی می شود که این ابزارها تا چه اندازه و به چه شیوه ای می توانند توسط بازیگران شهری برای پشتیبانی از فرآیند تصمیم گیری آنها در راستای ارتقای تاب آوری اقلیمی مورد استفاده قرار گیرند یا مورد استفاده قرار گرفته اند. نتایج تحلیل نشان می دهد که تنها ۱۰ مورد از این ابزارها برای پشتیبانی از اجرای اقدامات تاب آوری طراحی شده اند، در حالی که سایر ابزارها عمدتا بر اشتراک گذاری دانش و ارتقای آگاهی ذی نفعان متمرکزند. افزون بر این یافته ها حاکی از وجود تمرکز غالب بر ارزیابی ظرفیت های مقابله ای در مقابل ظرفیت های تطبیقی و تحول آفرین شهرها در برابر مخاطرات اقلیمی است. این امر منجر به گرایش به سمت راهکارهای کوتاه مدت و واکنشی به جای استراتژی های سازگاری تحول آفرین و بلندمدت می شود. بر این اساس، استدلال می شود که ابزارهای سنجش تاب آوری اقلیمی شهری باید از فرآیندهای اجرایی اقدامات به همان اندازه ارزیابی نتایج پشتیبانی کنند و محیط توانمندساز لازم برای ارتقای ظرفیت های تطبیقی و تحول آفرین را، هم تراز با ظرفیت های مقابله ای، شهرها مدنظر قرار دهند. در پایان چالش ها و فرصت های موجود در شیوه های سنجش تاب آوری از منظر تصمیم گیری شهری و بر پایه بینش کاربران نهایی مورد واکاوی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری اقلیمی شهری ، تصمیم گیری ، تحول آفرین تاب آوری ، سازگاری با تغییرات اقلیمی ، برنامه ریزی شهری پایدار