مقایسه سبک های هویت و خودشیفتگی در کاربران با ارائه تصویر واقعی در مقابل تصویر ایده آل از خود

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های هویت و ابعاد خودشیفتگی با نحوه ارائه خود (واقعی در برابر ایده آل) در شبکه های اجتماعی انجام شد. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه های شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آنها نمونه ای به حجم ۳۵۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سبک های هویت برزونسکی، پرسشنامه شخصیت خودشیفته و پرسشنامه محقق ساخته ارائه خود در شبکه های اجتماعی استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نتایج نشان داد که بین سبک هویت اطلاعاتی و ارائه تصویر واقعی از خود رابطه مثبت و معنادار و بین سبک های هویت سردرگم و اجتنابی و هنجاری با ارائه تصویر ایده آل رابطه مثبت وجود دارد. همچنین خودشیفتگی بزرگ منشانه و حق طلبی با ارائه تصویر ایده آل رابطه مثبت داشتند در حالی که خودشیفتگی آسیب پذیر با ارائه تصویر واقعی از خود همراه بود. تحلیل رگرسیون نشان داد که خودشیفتگی بزرگ منشانه قوی ترین پیش بین برای ارائه تصویر ایده آل در شبکه های اجتماعی است. نتیجه گیری: نحوه ارائه خود در شبکه های اجتماعی بازتابی از سبک های هویت و ابعاد خودشیفتگی کاربران است. افراد با سبک هویت سردرگم و خودشیفتگی بزرگ منشانه بیشتر به ارائه تصویر ایده آل از خود در فضای مجازی تمایل دارند، در حالی که افراد با سبک هویت اطلاعاتی و خودشیفتگی آسیب پذیر به ارائه تصویر واقعی تر گرایش نشان می دهند. این یافته ها تلویحات مهمی برای درک رفتار کاربران در شبکه های اجتماعی و مداخلات مرتبط با سلامت روان در عصر دیجیتال دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های هویت ، خودشیفتگی ، ارائه خود ، تصویر واقعی ، تصویر ایده آل ، شبکه های اجتماعی