اقدام پژوهی راهکارهای موثر در کاهش لجبازی دانش آموز پایه پنجم ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف کاهش رفتارهای لجبازانه در یکی از دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ انجام شد. این مطالعه به روش اقدام پژوهی با مشارکت معلم، مدیر، همکاران و والدین اجرا گردید. پس از مشاهده رفتارهای مسئله دار شامل عدم انجام تکالیف، پاسخ ندادن به سوالات، تن صدای بسیار آرام، انزواطلبی و لجبازی مکرر، فرآیند گردآوری اطلاعات از طریق مشاهده مستقیم و مشارکتی، مصاحبه با مادر، معلم سال قبل، همکلاسی ها و کادر مدرسه، بررسی اسناد و پرونده تحصیلی و تشکیل جلسات هم اندیشی انجام شد. داده ها با روش کدگذاری سه مرحله ای (باز، محوری و انتخابی) تحلیل گردید. یافته ها نشان داد علل اصلی لجبازی شامل جلب توجه و تاییدطلبی (۳۸.۳٪)، ضعف اعتماد به نفس (۲۵.۵٪)، وابستگی عاطفی افراطی به والدین (۱۹.۲٪)، ضعف عملکرد تحصیلی (۱۰.۶٪) و فقدان مهارت های ارتباطی (۶.۴٪) است. راهکارهایی شامل تقویت روابط عاطفی، روش ضبط صدا، تشویق کلامی اختصاصی، فعالیت های گروهی، مسابقات آموزشی، جلسات جبرانی انفرادی و آموزش خانواده طراحی و به مدت ۱۶ هفته اجرا شد. نتایج نشان دهنده کاهش ۶۵ درصدی لجبازی، افزایش ۶۵ درصدی انجام تکالیف و مشارکت کلاسی، بهبود ۶۵ درصدی ارتباط با همکلاسی ها و افزایش ۵۵ درصدی اعتماد به نفس بود. این پژوهش بر اهمیت رویکرد محبت محور، شناسایی دقیق علل رفتاری و مشارکت خانواده در اصلاح رفتار تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، لجبازی ، دانش آموز ، ابتدایی ، اصلاح رفتار ، رابطه عاطفی