اثر بخشی آموزش مهارت همدلی به شیوه گروهی بر افزایش سازگاری زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز

خانواده از مقدس ترین نهادهای اجتماعی است و آنچه به حفظ این نهاد منجر می شود روابط صحیح زوجین با یکدیگر است. خانواده بی ثبات به توقف رشد اعضای خود منجر خواهد شد و آنچه در این میان نقش بیشتری دارد، سازگاری بین زن و شوهر است. هدف از این تحقیق تعیین اثر آموزش مهارت همدلی به شیوه گروهی بر افزایش سازگاری زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز بود. روش تحقیق از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری تحقیق حاضر کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره اهواز بودند که به علت مشکلات زناشویی در سال ۱۴۰۳ به این مرکز مراجعه کرده بودند. به منظور اجرای تحقیق ۲۴ زوج با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. مداخله آزمایشی (آموزش مهارت همدلی به شیوه گروهی) بر روی گروه آزمایش در ۸ جلسه اعمال گردید. در این تحقیق از ابزار سازگاری زوجین ۳۲ ماده ای اسپانیر (۱۹۷۶) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از روش مانکوا نشان داد که آموزش مهارت همدلی به شیوه گروهی باعث افزایش سازگاری زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز می شود. بر اساس نتیجه بدست آمده آموزش مهارت های ارتباطی در رویکرد مهارت همدلی به شیوه گروهی توانسته است بر ارتقای سازگاری زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز اثر گذار باشد. ملاحظات نظری و کاربردی در بخش نتیجه گیری مطرح شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت همدلی به شیوه گروهی ، سازگاری زوجین ، مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز