تاثیر هوش هیجانی معلمان بر پیشرفت تحصیلی و رفتار دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف واکاوی عمیق تجارب زیسته معلمان در خصوص نقش مولفه های هوش هیجانی بر فرآیند یاددهی-یادگیری و الگوهای رفتاری دانش آموزان انجام پذیرفت. با توجه به پیچیدگی تعاملات انسانی در کلاس درس این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی اجرا شد. جامعه مورد مطالعه شامل معلمان مقطع ابتدایی شهر اردبیل بود که از میان آنان نمونه ای به صورت هدفمند و داوطلبانه انتخاب و مورد مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته قرار گرفتند. فرآیند جمع آوری داده ها تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت و داده های حاصل با روش تحلیل مضمون کدگذاری و بررسی شدند. یافته های پژوهش منجر به شناسایی سه مضمون محوری شامل سرایت هیجانی و تنظیم جو روانی کلاس، مدیریت تعارضات با رویکرد همدلانه و تسهیل گری شناختی از طریق امنیت عاطفی گردید. نتایج نشان داد که معلمان با هوش هیجانی بالا از خودآگاهی و همدلی به عنوان ابزاری برای تبدیل تهدیدهای رفتاری مانند پرخاشگری به فرصت های تربیتی استفاده می کنند. همچنین مشخص شد که آرامش درونی معلم به عنوان پیش شرطی حیاتی ظرفیت شناختی دانش آموزان را برای یادگیری دروس افزایش می دهد. این مطالعه بر ضرورت گنجاندن مهارت های هیجانی در برنامه های تربیت معلم تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تجربه زیسته ، مدیریت کلاس ، پیشرفت تحصیلی ، پژوهش کیفی ، آموزش ابتدایی ، اردبیل