رابطه ابعاد مدرسه فضیلت گرا با تفکر خلاق در دانش آموزان مدارس ابتدایی دخترانه منطقه ۱۷ تهران

در عصر حاضر، پرورش انسان های خلاق و دارای فضیلت های اخلاقی به یکی از اهداف اصلی نظام های آموزشی تبدیل شده است. این پژوهش با هدف تعیین رابطه بین ابعاد مدرسه فضیلت گرا (خوش بینی، اعتماد، همدردی، یکپارچگی و بخشش) و تفکر خلاق در دانش آموزان دختر پایه دوم ابتدایی منطقه ۱۷ تهران انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع دوم ابتدایی منطقه ۱۷ تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای ۳۶۷ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه های استاندارد فضیلت سازمانی بودند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و از طریق ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که بین تمامی ابعاد مدرسه فضیلت گرا با تفکر خلاق رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به ترتیب قوی ترین رابطه مربوط به بعد اعتماد و سپس خوش بینی، همدردی، یکپارچگی و بخشش بود. بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که ایجاد و تقویت محیط های آموزشی فضیلت محور با تمرکز بر عناصری مانند اعتمادسازی، پرورش خوش بینی، تقویت همدلی، ایجاد یکپارچگی و ترویج فرهنگ بخشش می تواند به عنوان راهبردی موثر برای پرورش تفکر خلاق در دانش آموزان دوره ابتدایی به کار رود.

کلیدواژه ها:

مدرسه فضیلت گرا ، تفکر خلاق ، دانش آموزان ابتدایی ، منطقه ۱۷ تهران