شناخت رویکردهای مختلف در شیوه جرم انگاری قاچاق کالا و ارز و بررسی ماهیت و جایگاه آن در حقوق بین الملل

پدیده قاچاق از دیرباز تاکنون همواره به عنوان یک حرفه کاذب و پردرآمد و در عین حال آسان و کم هزینه برای عده ای سوداگر مطرح بوده، بالاخص در این شرایط جهانی سازمان های تبه کار بین المللی و بنگاه های چند ملیتی اقتصادی قاچاق کالا را به عنوان حرفه ای کارساز در راستای اهداف شوم خود در ترویج فرهنگ و اقتصاد جهانی به شیوه غربی علیه کشورهای جهان سوم و در حال توسعه به کار گرفته اند. قاچاق کالا و ارز پدیده ای چندبعدی است که رویکردهای جرم انگاری مختلفی اقتصادی، امنیتی بهداشتی و مبارزه با جرایم سازمان یافته نسبت به آن وجود دارد. انتخاب هر رویکرد بستگی به ماهیت کالای قاچاق و خطری دارد که برای جامعه هدف ایجاد می کند. در حقوق بین الملل قاچاق به عنوان یک جرم داخلی با ابعاد فراملی شناخته می شود که مبارزه با آن نه از طریق یک قانون کیفری جهانی بلکه از طریق شبکه ای از معاهدات بین المللی، نهادهای تخصصی و سازوکارهای همکاری بین دولتی مانند استرداد و معاضدت قضایی صورت می گیرد. بنابراین جایگاه آن در حقوق بین الملل بیشتر "همکارانه" و "تسهیل گر" است تا "جزایی" و "مستقیم". موفقیت در مبارزه با این پدیده منوط به هماهنگی و اعتماد بین کشورها و اجرای موثر این تعهدات بین المللی در قوانین داخلی است. لذا در این با اتکاء به روش تحلیلی - توصیفی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای به تبیین وضعیت قاچاق کالا در حقوق بین الملل پرداخته و راهکارهای مقابله با قاچاق کالا را مطرح ساخته است.

کلیدواژه ها:

قاچاق ، کالا ، ارز ، جرم انگاری ، مبارزه