بررسی اثر داربست های الکتروریسی شده پلی کاپرولاکتان و الژینات حاوی نانو ذرات آهن بارگذاری شده با داروی FU۵ در سلولهای سرطانی پستان

هدف: مهندسی بافت به روش هایی اطلاق می شود که مبتنی بر استفاده از داربست ها، سلول ها و مولکول های فعال بیولوژیکی برای تولید بافت های دارای عملکرد مشخص است. هدف آن قابلیت بازسازی، نگه داری و بهبود بافت آسیب دیده یا کل اندام است. هدف از این مطالعه تولید نانو داربست پلی کاپرولاکتان اثر داربست های الکتروریسی شده پلی کاپرولاکتان و الژینات حاوی نانو ذرات آهن بارگذاری شده با داروی FU۵ در سلول های سرطانی پستان می باشد. مواد و روش ها: به منظور تهیه نانو داربست، محلول پلی کاپرولاکتان ۷ درصد (حل شده در استیک اسید)، محلول کتیرا ۷/۰ درصد وزنی (حل شده در استیک اسید) حاوی نانو ذرات آهن با غلظت ۹/۰ درصد وزنی مخلوط شد، سپس توسط دستگاه الکتروریسی داربست تهیه شد. مورفولوژی داربست توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی و ساختار شیمیایی داربست توسط طیف سنجی FTIR مورد ارزیابی قرار گرفت. برای بررسی خواص آنتی اکسیدانتی داربست از آهن ۸۰ میلی گرم بر لیتر H۲O۲؛ ۱۵۰ مایکرولیتر استفاده شد. نتایج: بررسی مورفولوژی و ساختار شیمیایی داربست، نشان دهنده تخلخل مناسب داربست پلی کاپرولاکتان/کتیرا و بارگذاری موفق الژینات حاوی نانو ذرات آهن بارگذاری شده با داروی FU۵ در سلول های سرطانی پستان بر روی داربست بود. ارزیابی خواص آنتی اکسیدانتی داربست بعد از گذشت ۲۴ ساعت از کشت سلول های سرطانی پستان بر روی آن نشان دهنده افزایش زندهمانی سلول ها بر روی داربست و خواص آنتی اکسیدانتی مناسب داربست بود. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که غنی سازی داربست پلی کاپرولاکتان/کتیرا و بارگذاری موفق الژینات حاوی نانو ذرات آهن بارگذاری شده با داروی FU۵ در سلول های سرطانی پستان بر روی داربست بود. از این رو این داربست می تواند کاندیدی مناسب برای مهندسی بافت در شرایطی با تنش های اکسیداتیو بالا باشد.

کلیدواژه ها:

داربست های الکتروریسی ، پلی کاپرولاکتان ، الژینات حاوی نانو ذرات آهن ، سلول های سرطانی پستان