مروری نظام مند بر تاثیر سامانه های انتقال زنده اطلاعات پیش بیمارستانی بر آمادگی و عملکرد تیم اورژانس: با تاکید بر تجارب جهانی و سیستم اورژانس ۱۱۵ ایران

ارتباط کارآمد و بلادرنگ بین بخش پیش بیمارستانی و بیمارستان، نقشی حیاتی در بقای بیماران دارد. این مرور نظام مند به بررسی تاثیر سامانه های انتقال زنده اطلاعات (از قبیل نوار قلب، ویدئوی زنده، داده های حیاتی و تصاویر) بر دو مولفه کلیدی «آمادگی تیم اورژانس» (شامل آگاهی موقعیتی، برنامه ریزی منابع و اطمینان تشخیصی) و «عملکرد» (شامل دقت تریاژ، زمان بندی مداخلات و هماهنگی تیمی) می پردازد و تجربیات جهانی را با ظرفیت ها و الزامات سیستم اورژانس ۱۱۵ ایران تلفیق می نماید. مطابق پروتکل PRISMA، جستجوی ساختاریافته در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science و پایگاه های داخلی (SID, Magiran) برای مطالعات منتشرشده از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ انجام شد. از میان ۳۵۸ مطالعه شناسایی شده، ۱۸ مطالعه معیارهای ورود را احراز کردند. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که استفاده از این سامانه ها منجر به بهبود ۳۰ درصدی آمادگی تیم (بر اساس شاخص های خوداظهاری و مشاهداتی)، کاهش ۲۵ درصدی زمان «درب-تا-تصمیم-درمانی» در موارد سکته قلبی و ترومای شدید، و افزایش معنادار رضایت شغلی پرسنل شده است. همچنین، چالش های عمده شامل موانع فنی (نظیر نبود زیرساخت پایدار)، اقتصادی و انسانی (مقاومت در برابر تغییر) شناسایی شد. بر حسب مطالعات ایران، تجربیات کارکنان اورژانس نیز موید کاهش خطاهای ارتباطی و افزایش رضایت پرسنل بودند، هرچند با چالش هایی چون ناپایداری اتصال اینترنت در برخی مناطق و نیاز به آموزش مداوم مواجه هستند. نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که سامانه های انتقال زنده اطلاعات به عنوان یک راهکار تحول آفرین، قادر به ارتقای کیفیت و کارایی پاسخ اورژانس هستند و اجرای تدریجی و هوشمندانه آنها در ایران می تواند گامی بلند در جهت بهبود شاخص های سلامت جامعه محسوب شود.

کلیدواژه ها:

سامانه انتقال زنده اطلاعات ، پیش بیمارستانی ، اورژانس ۱۱۵ ایران ، آمادگی تیم اورژانس