تحلیل بازآفرینی بافت های فرسوده شهری با تاکید بر حکمروایی شایسته (نمونه موردی: محله هفت چنار منطقه ۱۰ شهر تهران)

بسیاری از شهرهای کشور با معضل بافت فرسوده مواجه هستند. حل این معضل نیازمند الگوی جدیدی است که بتواند با همکاری بخش های مختلف از همه ی ظرفیت های جامعه استفاده کند. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر حکمروایی شایسته بر بازآفرینی بافت های فرسوده و ناکارآمد محله هفت چنار صورت گرفته است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی – تحلیلی و از نظر هدف کاربردی است. ابتدا، ۱۳ بعد و ۵۰ شاخص برای بررسی اثرهای حکمروایی شایسته بر بازآفرینی بافت های فرسوده شهری شناسایی شد. سپس، اطلاعات به دست آمده در محیط نرم افزار SPSS از طریق آزمون های T تک نمونه ای و کندال مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج آزمون تی نشان داد میانگین تمام شاخص های حکمروایی شایسته شهری پایین تر از سطح متوسط قرار دارد که نشان دهنده این امر است که محله هفت چنار به لحاظ شاخص های حکمروایی شایسته شهری در وضعیت نامطلوبی قرار دارد. همچنین نتایج آزمون کندال نشان داد بین شاخص های حکمروایی شایسته شهری و بازآفرینی بافت فرسوده در محله هفت چنار ارتباط معناداری وجود دارد. بیشترین اثرگذاری مثبت و مستقیم به ترتیب مربوط به شاخص های محیطی-اکولوژیک (۰.۶۴۴)، شاخص های فرهنگی – اجتماعی (۰.۵۶۶)، شاخص های کالبدی – فضایی (۰.۵۵۲) و شاخص های اقتصادی (۰.۳۶۸) است. بر این اساس، سیاست ها و برنامه های دولتی باید بر این مبنا جهت گیری شوند. در نهایت، تقویت مشارکت شهروندی، افزایش شفافیت و پاسخگویی مدیریت شهری و تامین تسهیلات مالی مناسب برای ساکنان از جمله مهم ترین پیشنهادات کلیدی این پژوهش برای بهبود فرآیند بازآفرینی شهری در چارچوب حکمروایی شایسته محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، حکمروایی شایسته شهری ، بازآفرینی شهری ، محله هفت چنار تهران