تقریب داده های بزرگ سطوح جغرافیایی استان بوشهر با استفاده از توابع پایه ای شعاعی با محمل فشرده

داده های جغرافیایی بزرگ به دلیل پیچیدگی ذاتی و حجم وسیع اطلاعات درگیر چالش های مهمی را برای تقریب سطوح ایجاد می کنند. این مقاله به بررسی استفاده از توابع پایه شعاعی با محمل فشرده به عنوان یک رویکرد نوآورانه برای تقریب موثر سطوح مشتق شده از داده های جغرافیایی پراکنده و بزرگ استان بوشهر می پردازد. این مقاله با پرداختن به محدودیت های توابع پایه شعاعی سراسری که اغلب برای اطمینان از پیوستگی و صافی در بازسازی سطح تلاش می کنند آغاز می شود. با استفاده از توابع پایه شعاعی با محمل فشرده، که دارای تقریب موضعی است، این مطالعه یک چارچوب بدون شبکه پیشنهاد می کند که با حفظ دقت بالا در تقریب سطح کارایی محاسباتی را افزایش می دهد. نتایج تجربی نشان می دهد که استفاده از توابع پایه شعاعی با محمل فشرده با درجه پیوستگی پایین تر نسبت به سایر توابع پایه شعاعی به ویژه توابع سراسری به دلیل شرایط هندسی تحمیل شده بر داده ها برای تقریب سطوح جغرافیایی مناسب تر اند.