بررسی تاثیر بالقوه فناوری های شهری هوشمند بر پایداری شهری با تاکید بر تفاوت حوزه های فناوری اطلاعات

در این مطالعه به بررسی اثرات بالقوه فناوری های شهری هوشمند به کار رفته در پروژه های شهر هوشمند بر سه بعد اصلی پایداری شهری شامل بعد اقتصادی، بعد زیست محیطی و بعد اجتماعی با تاکید بر تفاوت حوزه های فناوری اطلاعات می پردازد. با وجود آنکه در ادبیات علمی به نقش موثر فناوری های شهری هوشمند در مواجهه با چالش های شهری و ارتقای پایداری اشاره شده است، پژوهش های اندکی به صورت تجربی و مقایسه ای به بررسی این اثرات در میان حوزه های مختلف فناوری اطلاعات پرداخته اند. در پاسخ به این خلا پژوهشی، مطالعه حاضر مجموعه ای از پروژه های شهر هوشمند استخراج شده از فراخوان های رسمی سرزمین هوشمند را تحلیل می کند که آنها مدیران شهری به طور نظام مند توضیح داده اند چگونه حوزه های مختلف فناوری اطلاعات می توانند از ابعاد گوناگون پایداری شهری پشتیبانی کنند. نتایج پژوهش نشان می دهد که فناوری های شهری هوشمند را می توان در قالب نه گروه اصلی از حوزه های فناوری اطلاعات دسته بندی کرد که هر یک دست کم از دو بعد پایداری شهری حمایت می کنند. در این میان سامانه های حمل و نقل هوشمند تنها حوزه ای هستند که توانایی پشتیبانی همزمان از هر سه بعد اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی پایداری شهری را دارند. یافته ها همچنین نشان می دهد که تحقق منافع پایداری ناشی از فناوری های شهری هوشمند صرفا به قابلیت های فنی آنها محدود نمی شود، بلکه به تفاوت های نهادی و میزان مشارکت و همراهی جامعه شهری در استفاده از این فناوری ها وابسته است. به طور کلی نتایج این مطالعه حاکی از آن است که تفاوت میان حوزه های فناوری اطلاعات نقش تعیین کننده ای در نوع و گستره اثرگذاری فناوری های شهری هوشمند بر پایداری شهری دارد و به کارگیری آگاهانه این فناوری ها همراه با مشارکت فعال شهروندان می تواند به تحقق رویکرد سود سه گانه و پیشبرد پایداری شهری کمک کند.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، پایداری شهری ، فناوری های شهری هوشمند ، حوزه های فناوری اطلاعات