مروری سیستماتیک بر تاثیر تمرینات تقویتی عضلات کف لگن بر اختلالات عملکرد لگنی و تسهیل زایمان طبیعی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 189

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICMWMI17_023

تاریخ نمایه سازی: 28 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: اختلالات عملکرد کف لگن از جمله بی اختیاری ادرار، افتادگی رحم و کاهش کنترل عضلات پرینه از شایع ترین مشکلات پس از بارداری و زایمان هستند. تمرینات تقویتی عضلات کف لگن (Pelvic Floor Muscle Training - PFMT) یا تمرینات کگل به عنوان مداخله ای غیرتهاجمی و ایمن با هدف پیشگیری از این مشکلات و تسهیل زایمان طبیعی معرفی شده اند. هدف از این مطالعه مرور سیستماتیک شواهد موجود در مورد تاثیر تمرینات کف لگن بر پیشگیری از اختلالات عملکرد لگنی و بهبود پیامدهای زایمان در زنان باردار بود. روش کار: این مرور سیستماتیک بر اساس دستورالعمل های PRISMA انجام شد. جست وجوی مقالات در پایگاه های PubMed، Web of Science، Scopus و Google Scholar بین سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۲۵ صورت گرفت. کلیدواژه های مورد استفاده شامل Kegel exercise, pelvic floor muscle training, pregnancy, labor outcomes, pelvic floor dysfunction و urinary incontinence بودند. از میان ۱۲۴ مقاله شناسایی شده، ۲۰ مطالعه واجد معیارهای ورود شامل کارآزمایی های تصادفی، کنترل شده، مرورهای نظام مند و متاآنالیزها انتخاب شدند. یافته ها: مرور شواهد نشان داد که اجرای منظم تمرینات عضلات کف لگن در دوران بارداری و پس از زایمان قدرت عضلات پرینه را به طور معناداری افزایش داده و بروز بی اختیاری ادرار را ۳۰ تا ۵۰ درصد کاهش می دهد. چندین کارآزمایی نشان دادند که PFMT می تواند طول مرحله دوم زایمان را کوتاه تر و احتمال انجام اپیزیوتومی را کاهش دهد، هر چند برخی مطالعات نتایج متناقض گزارش کرده اند. شواهد تصویربرداری و مانومتری جدید نیز کاهش خطر آسیب عضله لواتورآنی و بهبود ساختار مورفولوژیک کف لگن را در زنان تمرین کرده نشان می دهد. هیچ یک از مطالعات عوارضی جدی از تمرینات گزارش نکردند. نتیجه گیری: تمرینات کگل در دوران بارداری روشی ایمن، کم هزینه و موثر برای تقویت عضلات کف لگن و پیشگیری از اختلالات عملکرد لگنی است و می تواند به تسهیل زایمان طبیعی و بهبود کیفیت زندگی پس از زایمان کمک کند. توصیه می شود آموزش این تمرینات به صورت ساختاریافته در برنامه های مراقبت دوران بارداری و کلاس های آمادگی زایمان توسط ماماها و متخصصان تربیت بدنی گنجانده شود.

نویسندگان

عطیه اصغری درمیان

دانشجوی کارشناسی مامایی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی

علیرضا ترخان

دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تربیت بدنی، دانشگاه مازندران