عوامل موثر بر توسعه شهر مشارکت پذیر از دیدگاه شهروندان مطالعه موردی شهر نجف آباد

این پژوهش با هدف شناسایی عوامل موثر بر توسعه شهر مشارکت پذیر از دیدگاه شهروندان نجف آباد انجام شد. طرح مسئله از چالش های ناشی از شهرنشینی شتابان و مدیریت ناکارآمد شهری آغاز می شود که ضرورت گذار به الگوی حکمروایی مشارکتی را برای دستیابی به توسعه پایدار ایجاب می کند. روش شناسی، تحقیق ترکیبی (کیفی-کمی) و از نوع توصیفی-تحلیلی بود. داده ها از طریق مطالعات اسنادی و میدانی پرسشنامه از ۳۸۲ شهروند نمونه گیری شده تصادفی گردآوری و با تکنیک SWOT تحلیل شدند. یافته ها نشان داد نجف آباد با دارا بودن نقاط قوت و فرصت های قابل توجه در ابعاد اقتصادی مانند اقتصاد محلی (پویا)، اجتماعی فرهنگی نظیر سرمایه اجتماعی نسبتا بالا و محیطی، ظرفیت بالایی برای مشارکت پذیری دارد. با این حال، مهم ترین مانع ضعف های متمرکز در بعد حکمرانی و مدیریت شهری، شامل سطح پایین اعتماد متقابل، ضعف شفافیت و پاسخگویی و ناکارآمدی قوانین شناسایی شد. در نتیجه، پیشنهاد می گردد راهبرد اصلی توسعه مشارکت پذیر در نجف آباد مبتنی بر یک رهیافت دوگانه باشد: بهره برداری حداکثری و هوشمندانه از قوت ها و فرصت های موجود در حوزه های اجتماعی و اقتصادی همراه با اقدام فوری و قاطع برای اصلاح نظام حکمرانی از طریق شفاف سازی، اعتمادسازی، شایسته سالاری و اصلاح قوانین دست وپاگیر. تحقق این امر مستلزم عبور از مدیریت یک سویه و استقرار حکمروایی شهری تعاملی، پاسخگو و شفاف است.

کلیدواژه ها:

شهر مشارکت پذیر ، حکمروایی شهری ، مشارکت شهروندی ، توسعه پایدار ، نجف آباد