تلفیق زیرساختهای ترافیکی و فضاهای سبز در ارتقای کیفیت فضاهای شهری؛ با تاکید بر تجربه پل طبیعت نمونه موردی شهر دوگنبدان

رشد شتابان شهرنشینی در شهرهای متوسط ایران و افزایش وابستگی به خودروهای شخصی به ویژه در هسته های مرکزی، موجب تشدید مشکلات ترافیکی، کاهش ایمنی عابران پیاده و افت کیفیت فضاهای عمومی شده است. شهر دوگنبدان، با تمرکز فعالیت های صنعتی و خدماتی و کمبود زیرساخت های پارکینگ نمونه ای از این وضعیت است که با ازدحام خودروها، پارک های غیرمجاز و کاهش سرزندگی شهری مواجه شده است. این شرایط ضرورت اتخاذ رویکردهای نوین مدیریت ترافیک و طراحی شهری انسان محور را آشکار می سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پارکینگ طبقاتی و پل طبیعت سبز در کاهش مشکلات ترافیکی و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی است و داده ها از طریق مطالعه اسناد و منابع پیشین، بازدید میدانی از محورهای پرترافیک و فضاهای پیشنهادی، تحلیل وضعیت ترافیکی و کالبدی شهر دوگنبدان جمع آوری شده اند. شاخص های مورد بررسی شامل کاهش تراکم ترافیک، افزایش پیاده مداری، ارتقای ایمنی عبور عابران، بهبود کیفیت منظر و فضاهای عمومی و تقویت سرزندگی شهری بوده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که ایجاد پارکینگ طبقاتی در نقاط کلیدی شهر می تواند موجب کاهش پارک های غیرمجاز، آزادسازی معابر و بهبود عملکرد شبکه ترافیکی شود همچنین پل طبیعت سبز با طراحی پیاده محور، پوشش گیاهی، مبلمان شهری و نورپردازی هدفمند ارتباط ایمن و جذاب بین بخش های مختلف شهر را فراهم کرده و شهروندان را به پیاده روی و استفاده از حمل و نقل عمومی تشویق می کند. این ترکیب زیرساخت های ترافیکی و فضاهای عمومی سبز، علاوه بر بهبود عملکرد عبوری، کیفیت محیط شهری، تعاملات اجتماعی و حس تعلق مکانی شهروندان را افزایش می دهد. نتایج پژوهش نشان می دهد که تلفیق پارکینگ طبقاتی و پل طبیعت سبز به عنوان الگویی پایدار و انسان محور، می تواند تاثیرات چندبعدی بر کاهش مشکلات ترافیکی، ارتقای پیاده مداری و بهبود کیفیت زندگی شهری در شهرهای متوسط ایران داشته باشد و مبنایی کاربردی برای برنامه ریزی شهری پایدار و توسعه شهرهای بیوفیلیک فراهم کند.

کلیدواژه ها:

پارکینگ طبقاتی ، پل طبیعت سبز ، پیاده مداری ، کیفیت زندگی شهری ، شهر بیوفیلیک